czerwiec

18

2013

Kantory internetowe w świetle prawa.

Kantory internetowe, czyli dostępne w sieci platformy wymiany waluty, funkcjonują stosunkowo od niedawna, ale już zyskują dużą popularność. Żeby jednak miały prawo bytu, muszą być usankcjonowane prawnie, co zresztą jest zasadne – w końcu chodzi tutaj o obrót pieniędzmi.

Przepisy dotyczące kantorów online

Definicji stricte ustawowej kantoru internetowego w polskim prawodawstwie brak. Ich właściciele posiłkują się jednak zapisami ustawy Prawo Dewizowe, z których wynika, że działalność kantorowa opiera się na kupnie i sprzedaży wartości dewizowych oraz pośredniczeniu w tego typu transakcjach1 . Co ważne - to działalność gospodarcza, na którą zezwolenie dewizowe wydać musi Narodowy Bank Polski. Jej wykonywanie wymaga spełnienia szczególnych warunków, które wpisują się wytyczne ustawy o swobodzie działalności gospodarczej2 . Istnieją jeszcze inne ustawy, które mają zastosowanie przy prowadzeniu działalności kantorowej. Należą do nich chociażby: ustawa o ochronie danych osobowych czy ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

Pełen wykaz przepisów regulujących działalność kantorów online znajdziemy tutaj.

Nadzór nad kantorem prowadzą: Narodowy Bank Polski oraz Ministerstwo Finansów. Pracownicy kantoru natomiast muszą legitymować się zaświadczeniem o niekaralności, a także wykazać co najmniej roczne doświadczenie w bankowym oddziale walutowym oraz ukończyć odpowiednie kursy. Z racji tego, że kantory internetowe mają obowiązek ochrony danych osobowych klientów, muszą opierać się o zasady ustawy o ochronie danych osobowych oraz zarejestrować się w GIODO.

Zgodnie z ustawą Prawo Dewizowe3 oraz rozporządzeniem Ministra Finansów4 , właściciel kantoru zapewnić musi zapewnić m.in. prowadzenie w godzinach działalności kantoru kupna i sprzedaży wartości dewizowych oraz lokal z odpowiednimi warunkami technicznymi. Oznacza to zatem, że działalność kantorowa nie może być prowadzona jedynie w internecie, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by transakcje rozliczane były za pomocą rachunków bankowych. Trzeba jednak pamiętać wtedy o tym, że, na mocy Kodeksu Cywilnego5 , kupno i sprzedaż walut w formie internetowej nie stanowi wykonywania działalności kantorowej poza lokalem.


Przypisy:
1 Zob. Ustaw a z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 141, poz. 1178)
2 Zob. Art. 5 pkt. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807)
3 Zob. Ustaw a z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 141, poz. 1178)
4 Zob. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 września 2004 r. ws. wyposażenia lokalu przeznaczonego do wykonywania działalności kantorowej oraz sposobu prowadzenia ewidencji i wydawania dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych (Dz. U. z 2004 r. Nr 187, poz. 1934)
5 Zob. Art. 70 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks Cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93)

Komentarze



  • Kaziu 6 lat temu

    najważniejszy wniosek z niniejszego artykułu:
    "Definicji stricte ustawowej kantoru internetowego w polskim prawodawstwie brak."

    kantor internetowy funkcjonujący na tych samych zasadach co kantor w centrum miasta, ale przecież KANTOR INTERNETOWY OBRACA OLBRZYMIMI SUMAMI, A CO JEŻELI JE PRZETRZYMA DLA ODSETEK ALBO ZWYCZAJNIE NIE ODDA, to by nie była żadna nowość, znane są przecież takie przypadki tam gdzie są pieniądze

Informacja
Korzystanie z serwisu strefawalut oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies, które zapisuje przeglądarka. Więcej w naszej polityce prywatności.